İnsana ihtiyaç!
İnsanlığın hayatta kalması tanrılar arasında çok sıkı bir tartışma yaratmıştı, son derece kritik bir değerlendirmeyle bugüne ulaşabildik, oysa bundan hiç haberimiz yok, öylesine sonsuzca var olacakmışız gibi hissetmenin umursamazlığı içindeyiz, hala da öyleyiz.
Bakın Tanrı Enki (Ea), bu pazarlığı nasıl yapmıştı:
Ea, bilgeliğin efendisi, tanrıların ortasında konuştu...
Konuşmaya başladı: "İnsanları yok etmek niye?
Tanrıların sunularını onlar vermiyor mu ve sizler için sedir ağacı yakmıyorlar mı?
Eğer insanlar onun için yok edilselerdi, tanrılar çalışmaktan başlarını kaldıramazlardı,
ve kimse size ekmek ve içki vermezdi artık.
Böyle giderse fırtına tanrısı, Kummiya'nın kudretli kralı, sabanı kendi sürecek!
Ve böyle giderse İştar ve Hebat
değirmeni kendileri çevirecekler!"
Bize olan ihtiyaçları ne kadar açık değil mi?
(Bu konuşmalar Nuh tufanından hemen önce oluyordu, tamamaen sümer tabletlerinden alıntıdır)
Konu: Evet
Gerçekle yüzleşmek tatsızdır; ama yine de neyi nasıl algılayacağımız herşeyi değiştirebilir. Onlar (annunakiler)insan ırkını bu amaçla oluşturmuş olsalar da, bize ve dünyaya kendilerinden çok şey verdiler; bilgi ve teknolojilerini paylaştılar, edinmiş oldukları ahlak kurallarını bizlerin kullanımı için sundular, bizi bir yandan kullanırken onlar da bizim kullandıklarımız haline geldiler, ölümsüzlüklerini ve gençliklerini yitirdiler dünyada yaşarken.
Yani bütün bunlar kullanma/kullanılmanın ötesine geçti ve paylaşım oldu. Gezegenler arası yardımlaşma!
İşte ben bu açıdan yorumluyorum.
Bağlantı »
Konu: insana ihtiyaç
Ne kadar anlamsızlaştıryor yaşantımızı bu konuşma..Var olmamız kölelik şartıyla sınırlı..Kölelere yani insanlara ihtiyaçları olmasa varlığımızın toz zerresi kadar değeri yok ..?
Bu durum da yaptığımızın adı yaşamak değil köleliğin duraksız yaşaması mı oluyor..??
Sümer tanrıları böyle mi düşünmüşler..??
Bağlantı »